een verhaal van Toon Tellegen, waar je blij van wordt

Pastor Kamsma kreeg van een parochiaan de volgende bemoedigende tekst, om te delen met elkaar, of bijv. aan iemand voor te lezen voor de telefoon.

De egel en de eekhoorn
Een verhaal van Toon Tellegen uit het boekje ‘Wat dansen we heerlijk’

De egel wilde heel graag een keer met de eekhoorn dansen, maar wel op afstand, zodat de eekhoorn hem niet kon zien. Het is geen gezicht zoals ik dans, dacht hij, en dan nog al die stekels….

Maar hoe zouden we dan het best kunnen dansen? Dacht hij. Om een hoekje heen? Of met een muurtje tussen ons in? Hij dacht lange tijd na. Toen ging hij aan zijn tafel zitten en schreef een brief aan de eekhoorn:

Beste eekhoorn
Wil jij een keer met mij dansen?
Ik wil dat heel graag
Maar ik wil niet dat je me ziet
Zoals ik dans is geen gezicht
Ik ben zo onhandig.
Dat weet je misschien wel.
Ik zit gewoon onhandig in elkaar,
daardoor komt dat.

Vind jij het goed als jij thuis
danst en ik ook?
Dan hebben we geen last van
mijn onhandigheid

Zullen we meteen beginnen?
De egel

De eekhoorn las de brief. Hij stond op en begon te dansen. Al dansend schreef hij een brief aan egel terug:

Beste egel
Wat dansen we heerlijk
De eekhoorn

Lange tijd dansten ze zo, de eekhoorn in zijn kamer hoog in de beuk en de egel in zijn huis onder de rozenstruik. Ze hielden allebei hun ogen dicht. Niemand zag hen. Het was een stralende dag in het begin van de lente.
Uren later, in het begin van de nacht, toen alle dieren al sliepen, dansten ze nog.

Ten slotte stonden ze stil en schreven elkaar dat ze nog nooit zo heerlijk hadden gedanst en wensten elkaar welterusten.

Even later sliepen ze. Maar in hun dromen dansten ze verder, op de open plek in het bos, met hun armen om elkaar heen, heel dicht bij elkaar. En de egel droomde dat de eekhoorn zei: “het is wél een gezicht, egel!” en de eekhoorn droomde ook zoiets.

Toon Tellegen, uit: “Wat dansen we heerlijk “